బావ నా జీవిత భాగస్వామి పార్ట్ 2
పెళ్లి జరిగి మూడు నెలలు గడిచింది. శేఖర్, శ్రుతి జీవితంలో ప్రతి రోజు కొత్త ఆనందాన్ని తీసుకొస్తోంది. చిన్నప్పటి అల్లరి అలాగే ఉన్నా, ఇప్పుడు ఆ అల్లరిలో భార్యాభర్తల ప్రేమ కూడా కలిసిపోయింది.
ఒక ఉదయం శ్రుతి వంటగదిలో అల్పాహారం తయారు చేస్తోంది. శేఖర్ వెనుక నుంచి వచ్చి నెమ్మదిగా, ఏంటి మేడమ్.ఇప్పుడు కూడా నన్ను 'బావ' అని పిలుస్తావా?" అని అడిగాడు.
శ్రుతి నవ్వుతూ, అది నా అలవాటు. నువ్వు ఎంతైనా నా బావవే కదా!అంది.
"భర్త అని ఒక్కసారి పిలువు, అని శేఖర్ అల్లరి చేశాడు.
"అది మాత్రం కాదు.'బావ' అనే పిలుపులోనే నా ప్రేమ అంతా ఉంటుంది,అని చెప్పింది.
ఆ మాటలు విన్న శేఖర్ ఆమె నుదుటిపై ముద్దు పెట్టి, ఈ పిలుపు జీవితాంతం ఇలాగే ఉండాలి,అన్నాడు.
రోజులు సంతోషంగా గడుస్తున్నాయి. కానీ ఒక రోజు శేఖర్ ఉద్యోగం కోసం నగరానికి బదిలీ అయ్యాడు. ఆ విషయం తెలిసిన శ్రుతి ముఖంలో చిరునవ్వు మాయమైంది.
"బావ. మన ఊరిని వదిలి వెళ్లాలా?" అని అడిగింది.
"మన భవిష్యత్తు కోసం వెళ్లాలి. కానీ నువ్వు నా పక్కనే ఉంటే ఏ నగరమైనా మన ఇల్లే, అని శేఖర్ ధైర్యం చెప్పాడు.
కొన్ని రోజుల తర్వాత ఇద్దరూ నగరానికి వెళ్లారు. కొత్త జీవితం, కొత్త ఇల్లు, కొత్త పరిసరాలు. మొదట్లో శ్రుతికి చాలా ఇబ్బందిగా అనిపించింది. ఊరి ప్రశాంతత, అమ్మానాన్నలు, బంధువులు అందరూ గుర్తొచ్చేవారు.
ఒక సాయంత్రం ఆమె బాల్కనీలో నిలబడి నిశ్శబ్దంగా ఉంది. శేఖర్ దగ్గరకు వచ్చి, "ఏమైంది? అని అడిగాడు.
"మన ఊరు గుర్తొస్తోంది బావ, అని మెల్లగా చెప్పింది.శేఖర్ ఆమె చేతిని పట్టుకుని, "నువ్వు నవ్వితే అదే నా ఊరు. నువ్వు సంతోషంగా ఉంటే అదే నా ప్రపంచం, అన్నాడు.
ఆ మాటలు విన్న శ్రుతి కళ్లలో ఆనందభాష్పాలు మెరిశాయి.
కాలం గడిచింది. వారి ప్రేమ మరింత బలపడింది. ఒక రోజు ఆసుపత్రిలో పరీక్షలు చేయించుకుని బయటకు వచ్చిన శ్రుతి ఆనందంతో శేఖర్ చేతిని పట్టుకుంది.
"బావ. మన ఇంటికి ఇంకో చిన్న అతిథి రాబోతున్నాడు, అంది.
ఆ మాట విన్న శేఖర్ క్షణం పాటు మాట రాలేదు. తర్వాత ఆనందంతో ఆమెను హత్తుకుని, ఇది నా జీవితంలోనే అతి పెద్ద కానుక, అన్నాడు.
తొమ్మిది నెలల తర్వాత వారికి ఒక అందమైన పాప జన్మించింది. పాపను మొదటిసారి చేతుల్లోకి తీసుకున్న శేఖర్ కళ్లలో ఆనంద కన్నీళ్లు తడిశాయి.
శ్రుతి నవ్వుతూ, చూడవా బావ. నీలా నవ్వుతోంది, అంది.
"లేదు.నీ కళ్లే వచ్చాయి,అని శేఖర్ చెప్పాడు.ఆ రోజు నుంచి వారి ఇంట్లో నవ్వులు, చిన్నారి కేరింతలు నిండిపోయాయి. ప్రతి పండుగ, ప్రతి పుట్టినరోజు, ప్రతి చిన్న జ్ఞాపకం వారి ప్రేమను మరింత అందంగా మార్చింది.
ఒక రాత్రి ఇంటి మేడపై కూర్చొని ఆకాశంలో నక్షత్రాలను చూస్తూ శ్రుతి అడిగింది.
"బావ. ఒకవేళ మళ్లీ జన్మ ఉంటే?"
శేఖర్ చిరునవ్వుతో ఆమె చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని, ప్రతి జన్మలోనూ నువ్వే నా మరదలు కావాలి. నువ్వే నా భార్య కావాలి, అన్నాడు. శ్రుతి కళ్లలో సంతోషం మెరిసింది.
"అయితే మాట ఇవ్వు.ఎన్ని జన్మలైనా నన్ను ఇలాగే ప్రేమిస్తావని.
"అది మాట కాదు శ్రుతి. నా ప్రాణం,అని శేఖర్ అన్నాడు.
వెన్నెల కాంతిలో వారి చేతులు ఒకటయ్యాయి. కాలం మారినా, పరిస్థితులు మారినా, వారి ప్రేమ మాత్రం ఎప్పటికీ మారలేదు. చిన్ననాటి బావ మరదల బంధం, జీవితాంతం విడదీయలేని ప్రేమకథగా నిలిచిపోయింది.
ఎవ్వరు తప్పుగా అనుకోవద్దు. ఓన్లీ ఎంటెన్మెంట్ కోసమే రాసాను. మీ అభిప్రాయం కింద కామెంట్స్ ద్వారా చెప్పండి.ఈ కథా మీకు నచ్చితే పేజీని పాలో చేయండి
#TeluguLoveStory
#LoveStoriesTelugu
#Premakatha
#TeluguRomance
#FeelGoodStories
Comments
Post a Comment