బావ నా జీవిత భాగస్వామి
పల్లె ఉదయం. పొలాల మీద మంచు ముత్యాలు మెరిసిపోతున్నాయి. పక్షుల కిలకిలారావాలతో గ్రామం మేల్కొంటోంది. ఆ గ్రామంలోనే నివసించే శేఖర్, నగరంలో ఉద్యోగం చేస్తూ చాలా రోజుల తర్వాత తన అత్తయ్య ఇంటికి వచ్చాడు.
అక్కడే అతని మరదలు శ్రుతీ. చిన్నప్పటి నుంచి ఇద్దరూ కలిసి పెరిగారు. ఒకరిని ఒకరు ఆటపట్టించుకోవడం, చిన్న చిన్న గొడవలు పెట్టుకోవడం వాళ్లకు అలవాటు. కానీ కాలంతో పాటు ఆ అల్లరి స్నేహం నెమ్మదిగా చెప్పలేని ప్రేమగా మారింది.
"బావ. నగరానికి వెళ్లాక మమ్మల్ని పూర్తిగా మర్చిపోయావా?"అని శ్రుతి నవ్వుతూ అడిగింది.
"నిన్ను మర్చిపోవాలంటే ముందు నా గుండెను మర్చిపోవాలి కదా, అని శేఖర్ సరదాగా చెప్పాడు.
ఆ మాట విన్న శ్రుతీ సిగ్గుతో తలదించుకుంది. ఆ క్షణంలో ఇద్దరి హృదయాల్లో ఒకే భావన ఉన్నా, ఎవరూ బయటపెట్టలేకపోయారు.
రోజులు గడుస్తున్నాయి. సాయంత్రం వేళ ఇద్దరూ చెరువు గట్టు మీద కూర్చుని గంటల తరబడి మాట్లాడుకునేవారు. శ్రుతి తన కలలు చెప్పేది. శేఖర్ తన భవిష్యత్తు గురించి చెప్పేవాడు.
ఒక రోజు శ్రుతి అడిగింది.
"బావ. నీ జీవితంలో నీకు బాగా ఇష్టమైన అమ్మాయి ఎలా ఉండాలి?
శేఖర్ చిరునవ్వుతో ఆమె కళ్లలోకి చూస్తూ, "నీలాగే ఉండాలి. నవ్వితే ప్రపంచం మరిచిపోయేలా ఉండాలి. బాధలో కూడా అందరిని నవ్వించే మనసు ఉండాలి, అన్నాడు.
ఆ మాటలు విన్న శ్రుతి కళ్లలో ఆనందబాష్పాలు మెరిశాయి. అయినా తన ప్రేమను బయటపెట్టలేదు.
కొన్ని రోజుల తర్వాత శ్రుతికి మరో సంబంధం వచ్చింది. ఇంట్లో అందరూ ఆ పెళ్లి గురించి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టారు. ఆ విషయం విన్న శేఖర్ మనసు ఒక్కసారిగా ఖాళీ అయిపోయింది. కానీ తన ప్రేమను చెప్పే ధైర్యం రాలేదు.
ఆ రాత్రి శ్రుతి ఇంటి మేడపై ఒంటరిగా కూర్చొని ఏడుస్తోంది.
"ఏమైంది? అని శేఖర్ అడిగాడు.
"నన్ను ఇంకొకరికి ఇచ్చేస్తున్నారు బావ. కానీ నా మనసు మాత్రం. అని చెప్పి ఆగిపోయింది.
"నీ మనసు ఏమంటోంది? అని అతను అడిగాడు.
శ్రుతి కన్నీళ్లు తుడుచుకుంటూ, నా మనసు చిన్నప్పటి నుంచే నిన్నే ప్రేమిస్తోంది. నువ్వు చెప్పకపోవడంతో నేను కూడా చెప్పలేదు, అంది.
ఆ మాటలు విన్న శేఖర్ ఆమె చేతిని పట్టుకుని, శ్రుతి నేను కూడా నిన్నే ప్రేమిస్తున్నాను. నీ లేని జీవితం నేను ఊహించలేను,అన్నాడు.
ఇద్దరి కళ్లలో ఆనందం వెల్లివిరిసింది.
మరుసటి రోజు శేఖర్ తన ప్రేమ గురించి పెద్దలతో మాట్లాడాడు. మొదట కొంత ఆశ్చర్యపోయినా, ఇద్దరి మనసులు ఒక్కటేనని తెలుసుకున్న కుటుంబ సభ్యులు వారి ప్రేమను అంగీకరించారు.
కొన్ని నెలల తర్వాత అదే గ్రామంలో వారి పెళ్లి ఎంతో ఘనంగా జరిగింది. మంగళసూత్రం కట్టిన క్షణంలో శ్రుతి కళ్లలో ఆనంద కన్నీళ్లు మెరిశాయి.
"ఇక నువ్వు నా మరదలు కాదు. నా జీవిత భాగస్వామివి," అని శేఖర్ మెల్లగా అన్నాడు.
శ్రుతి నవ్వుతూ, ఎప్పటికీ నువ్వే నా బావ. నువ్వే నా భర్త," అని చెప్పింది.
ఆ ఇద్దరి ప్రేమ, చిన్ననాటి అల్లరితో మొదలై జీవితాంతం ఒకరికి ఒకరు తోడుగా నిలిచే బంధంగా మారింది. నిజమైన ప్రేమకు పెద్ద మాటలు అవసరం లేదు. ఒకరిపై ఒకరికి ఉన్న నమ్మకం, గౌరవం, ఆప్యాయత ఉంటే చాలు. ఆ ప్రేమ జీవితాంతం నిలిచిపోతుంది.ఎవ్వరు తప్పుగా అనుకోవద్దు. ఓన్లీ ఎంటెన్మెంట్ కోసమే రాసాను. మీ అభిప్రాయం కింద కామెంట్స్ ద్వారా చెప్పండి.ఈ కథా మీకు నచ్చితే పేజీని పాలో చేయండి
#TeluguLoveStory
#LoveStoriesTelugu
#Premakatha
#TeluguRomance
#FeelGoodStories
Comments
Post a Comment